WillemKoert.nl

Over mij | Artikelen | Blogs | Contact

m e e s t - r e c e n t

En ik dan? (18.02.2010)
Standje drie (10.02.2010)
In de steek gelaten (27.01.2010)
Blij dat ik wegga (14.01.2010)
Wat doet Tijs nu? (11.01.2010)
Wij gaan een eindje vliegen (23.12.2009)
No problemo (09.12.2009)
Zo ga je niet met vrouwen om (02.12.2009)
Ik ben bang dat u gelijk heeft (27.11.2009)
Zo'n kans (19.11.2009)
Onzin, natuurlijk (31.10.2009)
Ik dwing respect af (21.10.2009)
Dat zeggen ze (07.10.2009)
Dat hoort bij Martins functie (01.10.2009)
Niet zo brutaal (23.09.2009)
Grapjas (17.09.2009)
Wat schrijven ze? (09.09.2009)
Nog fantastischer (02.09.2009)
Voor het oprapen (27.08.2009)
Prima donnamentaliteit (20.08.2009)
Weer geen kollum (16.07.2009)
Geen kollum (08.07.2009)
Goed fatsoen (01.07.2009)
Tijs is gewoon eerlijk (25.06.2009)
Borst vooruit, man (18.06.2009)
Wil je ergens heen? (10.06.2009)
Maar gelukkig is daar Aalt (03.06.2009)
Dos van de dertien (27.05.2009)
Ho even (20.05.2009)
Eén woord, Versluis (14.05.2009)
En netjes dat het hier is (07.05.2009)
Je ziet ze niet elke dag (29.04.2009)
Haring roept maar wat (22.04.2009)
Kroelieboelie (15.04.2009)
Dichter bij de muziek (08.04.2009)
Waarom wij vrolijk doorgaan (01.04.2009)
Een, ehm, zekere consolidatie (25.03.2009)
Wij zijn vrienden (18.03.2009)
Heel, heel gevoelig (11.03.2009)
Je kijkt dwars door me heen (04.03.2009)
Is dat niet goed? (25.02.2009)
Dat ben ik (18.02.2009)
Heerlijke vrouw (11.02.2009)
Ze blazen Zodiac op (04.02.2009)
De week van de RvB (28.01.2009)
Alles draait (21.01.2009)
Nervus vagus (14.01.2009)
WUR-wolf (07.01.2009)
Harde knip (00.01.2009)
[Jaar 6 | 2008]
[Jaar 5 | 2007]
[Jaar 4 | 2006]
[Jaar 3 | 2005]
[Jaar 2 | 2004]
[Jaar 1 | 2003]
[Jaar 0 | 2002]

Gekke Henkie

'Blijf nou maar gewoon thuis', zegt Kees van Ast in zijn bestuurlijke telefoon.

'Vind je het echt niet erg?', vraagt Wiebe Wieling, voorzitter van Van Hall-Larenstein.

'Nee joh', zegt van Ast. 'Ik kan het me goed voorstellen hoe dat voelt. Je rommelt met de studentenaantallen, ze komen er achter en je naam staat in elke krant. Dan zou ik ook het liefst een paar dagen in bed verdwijnen.'

'En weet je wat het ergste is', zegt Wieling. 'Iedereen deed het.'

'Weet je wat?', zegt Van Ast. 'Trek er maar een week voor uit.'

'Een week?'

'Zie het maar als investeren in jezelf, Wiebe. In zulke situaties geven wij van Wageningen UR onze mensen verlof om te verzuimen. We zeggen tegen ze: jijzelf bent het allerbelangrijkste. Wees goed voor jezelf. Zorg dat je er hier heelhuids uitkomt. Laat de rest maar barsten.'

'Kees, dit meen je niet', zegt Wieling ontroerd.

'Lekker braden onder het dekbed en TV kijken. Ken je Spongebob Squarepants? Verschrikkelijk geinig. En veel koekjes eten. Even alleen aan jezelf denken.'

Van Ast hoort een elektrisch geknetter. Een traan van de door emotie overmande Wieling is in de hoorn gevallen.

'Zoveel menselijkheid', snikt Wieling. 'Dit kan niet waar zijn.'

'Dat is het ook helemaal niet!', schatert Van Ast. 'Je was er ingetrapt.'

Wieling zwijgt verbeten.

'Domme man!', zegt Van Ast. 'Dat geloof je toch niet? Dat halfzachte arbogereutel? 'Blijf maar een week in bed?' 'Jijzelf bent nu even het allerbelangrijkste.' Gekke Henkie!'

'Ergens wist ik het', zegt Wieling bitter.

'Nog niet ophangen, Wiebe', zegt Van Ast vrolijk. 'Aalt wil je nog even spreken.'

15.04.2004