WillemKoert.nl

Over mij | Artikelen | Blogs | Contact

m e e s t - r e c e n t

En ik dan? (18.02.2010)
Standje drie (10.02.2010)
In de steek gelaten (27.01.2010)
Blij dat ik wegga (14.01.2010)
Wat doet Tijs nu? (11.01.2010)
Wij gaan een eindje vliegen (23.12.2009)
No problemo (09.12.2009)
Zo ga je niet met vrouwen om (02.12.2009)
Ik ben bang dat u gelijk heeft (27.11.2009)
Zo'n kans (19.11.2009)
Onzin, natuurlijk (31.10.2009)
Ik dwing respect af (21.10.2009)
Dat zeggen ze (07.10.2009)
Dat hoort bij Martins functie (01.10.2009)
Niet zo brutaal (23.09.2009)
Grapjas (17.09.2009)
Wat schrijven ze? (09.09.2009)
Nog fantastischer (02.09.2009)
Voor het oprapen (27.08.2009)
Prima donnamentaliteit (20.08.2009)
Weer geen kollum (16.07.2009)
Geen kollum (08.07.2009)
Goed fatsoen (01.07.2009)
Tijs is gewoon eerlijk (25.06.2009)
Borst vooruit, man (18.06.2009)
Wil je ergens heen? (10.06.2009)
Maar gelukkig is daar Aalt (03.06.2009)
Dos van de dertien (27.05.2009)
Ho even (20.05.2009)
Eén woord, Versluis (14.05.2009)
En netjes dat het hier is (07.05.2009)
Je ziet ze niet elke dag (29.04.2009)
Haring roept maar wat (22.04.2009)
Kroelieboelie (15.04.2009)
Dichter bij de muziek (08.04.2009)
Waarom wij vrolijk doorgaan (01.04.2009)
Een, ehm, zekere consolidatie (25.03.2009)
Wij zijn vrienden (18.03.2009)
Heel, heel gevoelig (11.03.2009)
Je kijkt dwars door me heen (04.03.2009)
Is dat niet goed? (25.02.2009)
Dat ben ik (18.02.2009)
Heerlijke vrouw (11.02.2009)
Ze blazen Zodiac op (04.02.2009)
De week van de RvB (28.01.2009)
Alles draait (21.01.2009)
Nervus vagus (14.01.2009)
WUR-wolf (07.01.2009)
Harde knip (00.01.2009)
[Jaar 6 | 2008]
[Jaar 5 | 2007]
[Jaar 4 | 2006]
[Jaar 3 | 2005]
[Jaar 2 | 2004]
[Jaar 1 | 2003]
[Jaar 0 | 2002]

Blij dat ik wegga

Van mij mag die monteur nog even wegblijven', bekent Martin Kropff op fluistertoon. Met zijn handen in de nek zakt de rector magnificus van Wageningen University onderuit op de groene kuipstoel bij de ingang van het Radixgebouw. 'Ik zit hier best.'

Tijs Breukink kijkt op van zijn laptop waar hij zijn dagelijkse sudoku invult. 'Ik ook', fluistert de mathematische wonderjongen terug.

'Ik kan jullie vanaf hier horen', roept Aalt Dijkhuizen een tiental meters verderop. 'Fluister maar wat zachter.'

'Hij heeft je gehoord', fluistert Breukink.

'Welnee', fluistert Kropff terug. 'Hij doet maar alsof. Psychologisch trucje.'

'Niks geen trucje', roept Dijkhuizen. 'En bel nog eens waar die monteur blijft. Mijn been doet pijn.' De leider der leiders gebaart naar onderste ledemaat, dat onwrikbaar vastgeklemd tussen een van volautomatische klapdeurtjes, die Radix beschermen tegen Oost-Europese boevenbendes en ecoterroristen.

'Maar ik heb vijf minuten geleden ook al gebeld', roept Kropff.

'Kan me niet schelen', roept Dijkhuizen. 'Dit is toch te gek voor woorden? Ik vergeet toevallig mijn pasje, iemand aan de andere kant is zo vriendelijk om zijn kaart in dit monsterlijke apparaat te steken, het klaphekje gaat open en slaat daarna als een muizenval dicht. Met mijn been ertussen. Bel die monteur!'

'Ze zitten waarschijnlijk al in de auto', roept Kropff. 'Ze komen heus niet sneller door de file als ik ze nou nog eens onder druk ga zetten.'

'Als ik straks blijvend invalide ben, dan is dat jouw schuld', roept Dijkhuizen.

'Technisch gezien is dat niet waar', fluistert Breukink. 'Jij hebt die klaphekjes er toch niet neergezet?'

'Radix hoort anders bij de toko van de Man van Plant', roept Dijkhuizen. 'Dus is de Man van Plant er ook verantwoordelijk voor.'

'Tuurlijk', roept Kropff. 'Je hebt helemaal gelijk.' De rector buigt zich naar Breukink en maakt met zijn hand voor zijn voorhoofd een graaiende beweging in de lucht. 'Helemaal de weg kwijt', fluistert hij.

'Ik ben helemaal niks kwijt', gromt Dijkhuizen. 'Dit Wageningen is niet meer mijn Wageningen. Overal hangen camera's. Overal lopen portiers. Je kunt geen gebouw meer in of je moet langs een levensgevaarlijk klaphek.'

'Meneer is boos', fluistert Kropff, nog zachter dan daarnet. 'Poeh-poeh.'

'Dit is geen onderzoeksinstelling meer', roept Dijkhuizen. 'Dit is een mini-politiestaat. Ik ben blij dat ik straks wegga.'

'Wat een jokkebrok', fluistert Kropff. 'Hij wil helemaal niet weg. Ze hebben hem weggestuurd. Toen de Raad van Toezicht de medezeggenschap vroeg of de werknemers nog een termijn Dijkhuizen aankonden, hebben ze hem pootje gelicht. De dames en heren vonden dat Dijkhuizen onvoldoende uitstraling heeft om een vooraanstaand internationaal kenniscentrum als Wageningen University and Research Center te besturen.'

'Zit niet zo dom te kletsen!', buldert Dijkhuizen. 'Bel die monteur!'

'Meteen!', roept Kropff. De rector steekt zijn mobiel omhoog. 'Ik doe wel alsof', fluistert Kropff - en knipoogt naar Breukink.

Breukink buigt zich naar de rector toe. 'Nu Aalt vertrekt, durf je wel, he?', fluistert hij.

14.01.2010