Deze website gebruikt cookies. Als je wilt weten wat dat zijn, en wat voor consequenties dat heeft, klik dan hier. Als je niets van die cookies moet hebben, klik dan hier.

Willem Koert.nl

Nieuw | Over mij | Contact | Blogs

Opgepoetst | 6-8-2019

Vijvers

Zelf heb ik er geen last van, van de lucht van de visvijvers bij het Wageningse bestuurscentrum. Integendeel. Het voert me terug naar mijn jeugd, naar de rivier achter ons huis en het drijfhout op de stranden. Als je omhoog keek, zweefde altijd wel ergens een meeuw.

Maar wat voor de een een toegangspoort is naar halfvergeten herinneringen naar gelukkige tijden, dat noemt de ander 'onfris'. Niet iedereen vindt de schubbige vislucht in het bestuurscentrum van Wageningen UR aangenaam. Daarom heeft de medezeggenschapsraad zich op verzoek van zijn directeur gebogen over de vraag of de vijvers weg moesten. Niet alleen vanwege de lucht, natuurlijk. Ook relevant waren de kleine 28.000 euro's die de dingen jaarlijks kosten.

De meerderheid van de medezeggenschapsraad vond echter dat de vijvers mochten blijven. Ze waren mooi en liepen in het oog bij bezoekers. Het was sommige leden opgevallen dat vooral kinderen erdoor werden gebiologeerd. Dat ze probeerden een glimp op te vangen van de goudvissen en karpers die erin woonden.

Een wijs advies. Kinderen hebben nog oog voor het magische waar volwassenen alleen getallen zien. Soms is het goed om magie te laten prevaleren boven euro's. Voor wie wil bezuinigen zijn er in Wageningen genoeg mislukte en fantasieloze projecten, waarvoor niemand een traan zal laten als het college ze de nek omdraait.

Nu ik erover nadenk... Het rook er ook naar stookolie. Er was een aanlegplek voor een pont die nooit meer voer, en tegen de dijk groeiden dauwbramen.

Weekblad voor Wageningen UR, 27 juni 2002.




Gemaakt in Kladblok. WordPress is voor mietjes.