Deze website gebruikt cookies. Als je wilt weten wat dat zijn, en wat voor consequenties dat heeft, klik dan hier. Als je niets van die cookies moet hebben, klik dan hier.

Willem Koert.nl

Nieuw | Over mij | Contact | Blogs

Opgepoetst | 14-10-2019

Werkt vette vis als een pacemaker?

Wageningse voedingswetenschappers onderzoeken of de vetten uit vis het hart regelmatiger laten slaan en zo een plotselinge en dodelijke hartaanval kunnen voorkomen. Als het experiment slaagt, dan kunnen fabrikanten van voedingsmiddelen het aantal doden door hartziekte drastisch verlagen door de vetten toe te voegen aan levensmiddelen. Dat schrijven de Wageningers in de European Journal of Clinical Nutrition.

Nog steeds sterft de helft van de westerlingen aan hart- en vaatziekten, meestal in de vorm van een plotselinge hartaanval. Die dodelijke hartaanval is weer vaak het gevolg van hartritmestoornissen in de vorm van ventricular arrythmia: het op hol slaan van de grote kamers van het hart, die het bloed vanuit het hart het lichaam in pompen.

Dat visolie goed is voor hart en bloedvaten is al bekend. Visolie verbetert het cholesterol en vermindert daardoor de aantasting van de vaatwanden. Die beschermende werking is echter een langetermijnproces, waarvan de positieve gevolgen pas na jaren zichtbaar wordt.

Uit dierproeven blijkt echter dat de kans op dood door een hartstilstand al drie maanden na gebruik daalt. Vandaar dat de onderzoekers denken aan een direct effect van de visolie op het hartritme.

Om te onderzoeken of dat effect echt bestaat, doen de Wageningers een onderzoek onder vijfhonderd mensen. De proefpersonen hebben allemaal al eens ernstige hartritmestoornissen of een hartstilstand gehad en toen een pacemaker gekregen die de hartritmestoornissen ondervangt. De pacemaker heeft een chip die opslaat hoe vaak het heeft moeten ingrijpen.

De proefpersonen krijgen of een placebo, of capsules met in totaal een kleine gram visvetzuren. Na een jaar moet duidelijk zijn of de het slikken van het supplement effect sorteert.

"Een Amerikaanse groep heeft twee weken geleden de resultaten van een soortgelijk onderzoek gepubliceerd", zegt dr Ingeborg Brouwer van de afdeling Humane Voeding van Wageningen Universiteit. "De Amerikanen vonden geen beschermend effect. Maar wij vermoeden dat hun onderzoeksgroep te klein was."

Het WCFS betaalt het project.

Weekblad voor Wageningen UR, 27 november 2003.




Gemaakt in Kladblok. WordPress is voor mietjes.