Deze website gebruikt cookies. Als je wilt weten wat dat zijn, en wat voor consequenties dat heeft, klik dan hier. Als je niets van die cookies moet hebben, klik dan hier.

Willem Koert.nl

Nieuw | Over mij | Contact | Blogs

Opgepoetst | 23-9-2018

Uit elkaar geplukt is stro goud waard

Repelsteeltje kon het: goud spinnen uit stro. Dat is helaas een sprookje. Maar het onderzoek van Paulien Harmsen van het Wageningse instituut Food & Biobased Research laat wel zien dat er meer mogelijk is met stro.

Harmsen zette op een rij welke technologische mogelijkheden biomassa als stro en snijmais een grotere toegevoegde waarde kunnen geven. Ze keek met collega's specifiek naar lignocellulose, een bestanddeel van alle planten. Elk jaar produceert de landbouw op deze planeet vele megatonnen lignocellulose. De stof heeft drie hoofdcomponenten: cellulose, hemicellulose en lignine.

Cellulose is een polymeer dat is opgebouwd uit glucose. Hemicellulose is ook een polymeer, maar bestaat uit andere suikers dan glucose. Belangrijke bouwsteentjes van hemicellulose zijn xylose en arabinose. Lignine is tot slot is een soort cellulaire lijm, die de twee andere componenten in de plant aan elkaar bindt.

Er is al technologie voorhanden die cellulose omzet in ethanol. Het proces is echter bewerkelijk, waardoor die ethanol nu nog duurder is dan bioethanol uit zetmeel. Dat kan beter, maar daarvoor moeten de bestanddelen van lignocellulose wel uit elkaar worden gepeuterd. Naar technologie die dat kan heeft Harmsen onderzoek gedaan voor het EU-project Biosynergy.

'Bestanddelen van lignine, zoals aromatische verbindingen, kunnen het proces blokkeren dat de vezels moet transformeren tot losse suikers', vertelt Harmsen. 'Die suikers kun je bijvoorbeeld vergisten tot ethanol, een biobrandstof. Dat gaat beter als we eerst de ligninefractie scheiden van de vezels.'

De technieken die Harmsen en haar medewerkers hebben bestudeerd, bestaan uit een combinatie van mechanische en chemische behandeling. Daarbij wordt lignocellulose blootgesteld aan een hoge temperatuur en uit elkaar geplukt, gevolgd door een behandeling met enzymen. Die enzymen zijn nog wel prijzig.

'Gelukkig worden ze al goedkoper. Als de biobased economy van de grond komt zullen ze verder zakken in prijs', besluit Harmsen.

Kennis On Line, december 2010.

Gemaakt in Kladblok. WordPress is voor mietjes.