Deze website gebruikt cookies. Als je wilt weten wat dat zijn, en wat voor consequenties dat heeft, klik dan hier. Als je niets van die cookies moet hebben, klik dan hier.

Willem Koert.nl

Nieuw | Over mij | Contact | Blogs

Opgepoetst | 13-5-2019

Structuur van sojapectines opgehelderd

Wageningse onderzoekers hebben achterhaald hoe sojapectines, de complexe suikerketens in soja, zijn opgebouwd. Dr. ir. Miranda Huisman van de leerstoelgroep Levensmiddelenchemie van Wageningen Universiteit publiceerde de structuur in Carbohydrates Research. De ontdekking zal op termijn leiden tot beter verteerbaar veevoer en nieuwe ingredienten voor de voedingsindustrie.

Als fabrikanten de olie uit sojabonen hebben geperst, blijft sojameel over. Omdat het eiwitten en koolhydraten bevat, maken veevoerfabrikanten er dankbaar gebruik van. De verteerbaarheid van sojameel is echter niet optimaal. De celwanden van soja bestaan uit moeilijk verteerbare pectines. Pectines zijn complexe ketens van suikers. Als fabrikanten die zouden kunnen afbreken tot kleinere fragmenten, zou de verteerbaarheid van sojameel aanzienlijk verbeteren. Maar dan moet wel bekend zijn hoe sojapectines in elkaar zitten.

"Onze groep weet inmiddels veel over de structuur van andere pectines," vertelt dr. ir. Henk Schols, de begeleider van Huisman, "maar bij dit onderzoek hadden we weinig aan die kennis. Sojapectines zijn volkomen anders."

Om een pectineketen op te helderen, laten onderzoekers hem eerst door enzymen in stukjes knippen. Van die enzymen is bekend op welke plekken in ketens ze knippen. Door de kleine stukjes te analyseren, kunnen onderzoekers achterhalen hoe de keten er heeft uitgezien.

Tot hun verrassing slaagden de onderzoekers van Levensmiddelenchemie er maar gedeeltelijk in om de juiste enzymen te vinden om sojapectines in stukjes te knippen.

Uiteindelijk konden nieuwe massaspectrometrische technieken de structuur van de sojapectines zichtbaar maken. Toen bleek dat sojapectines eigenwijs zijn opgebouwd. "In de zijketens bleken op onverwachte plaatsen arabinose-eenheden tussen de galactoseketens te zitten. De hoofdketen bestond niet uit het makkelijk afbreekbare galacturonzuur, maar uit een complexe structuur van galacturonzuur, rhamnose en xylose."

Dankzij deze kennis heeft de leerstoelgroep inmiddels enzymen kunnen traceren die sojapectines wel kunnen afbreken.

Weekblad voor Wageningen UR, 5 april 2001.




Gemaakt in Kladblok. WordPress is voor mietjes.