|
| |
|
| |
|
|
|
Opgepoetst | 4-12-2018
Sappig kunstvlees met een bite
Het loopt niet erg hard met de vleesvervangers. We voelen ons weliswaar steeds ongemakkelijker bij het idee dat er voor het stukje vlees op ons bord een dier is geslacht, maar we vinden vleesvervangers nu eenmaal niet erg lekker. Met nanotechnologie kunnen we daaraan iets doen, denken Wageningse wetenschappers.
Naar het eerste deel van dit artikel >>>
Minder milieubelasting
De ontwikkeling van betere vleesvervangers zal het milieu ten goede komen. Milieuwetenschappers hebben in het Profetasproject harde cijfers verzameld over de schade die de vleesproductie veroorzaakt aan het milieu.
'Voor elke kilo varkensvlees heb je meer dan drie kilo voedereiwit nodig', zegt Johan Vereijken, de coordinator van Profetas-1. 'Vegetariers zeggen al jaren dat vlees een inefficiente eiwitbron is, en daardoor zorgt voor veel milieubelasting. Dat is een belangrijk argument, maar het was altijd een educated guess. Harde onderbouwing was er niet. Die hebben we in Profetas geleverd.'
Onderzoekers hebben bijvoorbeeld kunnen berekenen dat er voor een kilo vlees drie tot vier keer zoveel land nodig is als voor een kilo plantaardig eiwit. Bovendien bleek dat veehouderij een aanslag doet op de watervoorziening. 'Voor een kilo vlees is ongeveer veertig keer meer water nodig dan voor een kilo plantaardig eiwit. Daar zijn we van geschrokken. Ook schoon water wordt steeds schaarser.'
Er is enige haast bij de ontwikkeling van vleesvervangers, stelt Vereijken. 'In Zuid-Amerika, maar ook in landen als China, groeit de consumptie van vlees snel', zegt hij. 'Dat gaat ten koste van het milieu. Het fijne ervan weten we niet, maar de schaarse berichten die naar buiten komen doen vermoeden dat er in China al ernstige milieuproblemen zijn.'
Weekblad voor Wageningen UR, 8 juni 2006.