Deze website gebruikt cookies. Als je wilt weten wat dat zijn, en wat voor consequenties dat heeft, klik dan hier. Als je niets van die cookies moet hebben, klik dan hier.

Willem Koert.nl

Nieuw | Over mij | Contact | Blogs

Opgepoetst | 18-10-2019

Nieuwe test voor (tot voor kort) onopspoorbare anabole steroiden

Een Wageningse promovendus heeft een nieuwe test ontwikkeld voor anabole steroiden. De test toont onbekende groeibevorderaars aan die door andere test over het hoofd gezien worden, en die onzichtbaar zijn de gangbare methoden. En als klap op de vuurpijl heeft de test aangetoond anabole steroiden net iets anders werken dan onderzoekers altijd dachten.

De kern van de testmethode van aio ir Barry Blankvoort is een genetische gemodificeerde cel die een lichtgevend enzym aanmaakt zodra hij in aanraking komt met anabole steroiden - stoffen die lijken op het mannelijke geslachtshormoon testosteron. Hoe krachtiger de anabole steroide, des te meer licht produceert de cel.

"Er zijn al vaker cellen gemaakt die reageren op hormonen door licht te maken", zegt Blankvoort, die is verbonden aan TNO Voeding en de leerstoelgroep Toxicologie van Wageningen Universiteit. "Maar dit soort cellen die reageren op androgenen zijn er nog niet zoveel." De bestaande cellijnen reageren bovendien alleen maar op stoffen die direct de androgeenreceptor activeren. Receptoren voor andere hormonen hebben ze niet. De cellen van Blankvoort hebben die receptoren wel.

Zo kon Blankvoort ontdekken dat andere hormonen de werking van anabole steroiden versterken. "Vrouwelijke hormonen of oestrogenen versterkeen de werking van testosteronvarianten", zegt hij. "Hetzelfde doen stoffen die lijken op een ander vrouwelijk hormoon, progesteron."

Die ontdekking is belangrijk voor het onderzoek naar hormoonverstorende stoffen, vertelt begeleider dr Jacques Aarts van de leerstoelgroep Toxicologie. "In het milieu vind je stoffen met een androgene werking, zoals sommige bestrijdingsmiddelen en hormonen die mensen en dieren uitscheiden. We vrezen dat die de kans op ontwikkelingsstoornissen bij kinderen verhogen, en bij volwassenen misschien ook de kans op sommige vormen van kanker. Om te bepalen in hoeverre androgene stoffen gevaarlijk zijn, hebben we tot dusver alleen gekeken naar hun directe androgene werking. Maar nu blijkt dat we ook moeten kijken naar de invloed van de oestrogeen- en progesteronachtige stoffen om de androgene belasting te bepalen."

Ook oestrogeen- en progesteronachtige stoffen komen veelvuldig voor in het milieu.

Het versterkende effect van de andere hormoonachtige stoffen is niet gering, vertelt Blankvoort. "Cellen zijn natuurlijk geen mensen", zegt hij. "Maar in de cellijn versterken vrouwelijke hormonen bijvoorbeeld de werking van androgenen met maximaal een factor drie."

De nieuwe test kan ook helpen bij het onderzoek naar illegale groeibevorderaars, zegt Aarts. "De hormoonmaffia werkt vaak met cocktails van hormoonachtige stoffen om dieren meer spiervlees te laten aanzetten. De dosis van elk van de middelen op zich is zo laag dat ze bij controles niet gevonden kunnen worden. Maar hun gezamenlijke effect is groot genoeg om spierweefsel te laten groeien."

De cocktails zijn verboden omdat er aan het langdurig consumeren van hormoonvlees waarschijnlijk dezelfde risico's kleven als aan blootstelling aan hormoonverstorende milieuverontreiniging, aldus Aarts.

Dat hormoonjagers Blankvoorts test kunnen gebruiken om de activiteiten van de hormoonmaffia op te sporen is inmiddels zeker. "We hebben de urine van kalveren, die mannelijke hormonen hadden gekregen, uitgetest op deze cellen en gemerkt dat ze alarm sloegen", zegt Blankvoort. "Het grote voordeel van deze cellijn is dat hij reageert op elke stof die werkt via de androgeenreceptor. Anders dan bij de gangbare tests is dat je niet hoeft te weten met wat voor stof of mix van stoffen je te maken hebt. Als de androgeenreceptor wordt geprikkeld, slaat hij alarm."

Blankvoort kreeg de kans om zijn cellijn uit te testen op een onbekend hormoonpreparaat, dat hormoonjagers onlangs in het buitenland in beslag hadden genomen. "Wat er in zit is nog steeds onbekend", zegt Blankvoort, die geen details over de precieze herkomst van het middel kan prijsgeven. "Volgens de klassieke tests zit er helemaal niks in het preparaat. Maar de cellijn ontdekte een krachtige androgene werking. Waar het preparaat ook vandaan komt, het is waarschijnlijk gebruikt om dieren meer spiervlees te laten aanzetten."

Weekblad voor Wageningen UR, 18 december 2003.




Gemaakt in Kladblok. WordPress is voor mietjes.