Deze website gebruikt cookies. Als je wilt weten wat dat zijn, en wat voor consequenties dat heeft, klik dan hier. Als je niets van die cookies moet hebben, klik dan hier.

Willem Koert.nl

Nieuw | Over mij | Contact | Blogs

Opgepoetst | 2-11-2019

De opgave van de bioinformatica

"In 2000 maakten de presidenten Clinton en Blair juichend bekend dat het hele menselijke genoom nu compleet was", zei prof. Jack Leunissen, de nieuwe Wageningse hoogleraar Bio-informatica van de nog op te richten leerstoelgroep Bio-informatica tijdens zijn inaugurele rede op donderdag 12 februari. "Het heeft echter nog drie jaar geduurd voordat er werkelijk een complete versie van het genoom beschikbaar was. Maar er ligt nog steeds veel werk op ons te wachten. De echte uitdagingen moeten nog komen."

Onderzoekers moeten nu achterhalen wat die opgehelderde strengen DNA precies doen. Ze moeten bijvoorbeeld de erfelijke variatie in kaart brengen, en aan de hand daarvan voorspellen welke variaties bijdragen tot een goede gezondheid, en welke juist niet. Ze moeten achterhalen welke genetische varianten ziekten veroorzaken, of wat die variatie betekent voor de manier waarop we op medicijnen regeren.

De laatste jaren is er een stortvloed aan informatie beschikbaar gekomen. Kraken van codes is niet zo bijzonder meer, zegt Leunissen. "Denkt u maar aan het SARS-virus, waarvan de het genoom in enkele dagen was opgehelderd. De bottleneck zit momenteel niet meer bij het genereren van de data, maar bij het analyseren van de gegevens." En dat is nou precies waar de bio-informatica voor staat, zegt Leunissen. Bio-informatica probeert uit de brei van data nuttige informatie te genereren.

Pas als dat lukt kunnen we begrijpen wat genen precies doen. De meest vooruitgeschoven exponent van die beweging is de systeembiologie, waarin onderzoekers biologische gegevens verwerken tot modellen die beschrijven hoe complete cellen werken.

"Dat dit op zijn zachts gezegd niet eenvoudig is, wordt duidelijk in een artikel van Yuri Lazebnik, getiteld Can a biologist fix a radio?", zegt Leunissen. "Hierin beschrijft hij hoe biologen de werking van een radio proberen te achterhalen door delen te modificeren of onderdelen uit te schakelen." De absurditeit van knock out radio's maakt duidelijk wat voor lange weg biologen nog moeten afleggen voordat ze kunnen met cellen wat technici met diodes en transistoren kunnen.

[Meer over de inaugurele rede van Jack Leunissen.]

Weekblad voor Wageningen UR, 12 februari 2004.




Gemaakt in Kladblok. WordPress is voor mietjes.