Deze website gebruikt cookies. Als je wilt weten wat dat zijn, en wat voor consequenties dat heeft, klik dan hier. Als je niets van die cookies moet hebben, klik dan hier.

Willem Koert.nl

Nieuw | Over mij | Contact | Blogs

Opgepoetst | 17-5-2019

Groene wraak

Dat ik hier snotterend zit te verkommeren, dat zal ze worst wezen. Dat mijn oogballen bloeddoorlopen zijn als die van een dronkaard, dat laat ze koud. Dat ik een spoor van lichaamsafscheidingen achterlaat, daar zullen de groene schoffies geen traan om laten. Tuurlijk, gras kan helemaal niet huilen. Maar als grassprieten het wel hadden gekund, dan zouden ze het niet doen.

Ik haat gras. Ik haat pollen. Zeker in het hooikoortsseizoen.

Ik behoor tot de groeiende schare westerlingen, die elk voorjaar wordt bestookt door de allergene gluiperds van het plantenrijk

Hun achterbakse aanvallen op ons levensgeluk zullen steeds gemener, intenser en effectiever worden, voorspellen Duitse allergologen uit Neuherberg. Pollen zijn al allergeen, maar de onderzoekers hebben ontdekt dat pollen van grassen in het lichaam ook nog eens allerlei ontstekingbevorderende stoffen afgeven, die allergische reacties versterken.

En als grassen meer zijn blootgesteld aan milieuverontreiniging, gaan hun pollen meer van die stoffen produceren. In de verstedelijkte gebieden groeit daarom het aantal hooikoortspatienten explosief, vermoeden de Duitsers. Geprikkeld door de uitlaatgassen van vliegtuigen, auto's, brommers en scooters wordt de lucht gevuld met steeds agressievere pollen, een als indrukwekkender spoor van niezende, snuitende en wrijvende slachtoffers achterlatend. Een collectieve wraakactie van alle grasjes op de mensheid.

Weekblad voor Wageningen UR, 26 april 2001.




Gemaakt in Kladblok. WordPress is voor mietjes.