|
| |
|
| |
|
|
|
Opgepoetst | 2-6-2019
Plant Research International ontwikkelt een genetische bandrecorder
Het Wageningse onderzoeksinstituut Plant Research International gaat samen met twee bedrijven werken aan een nieuw soort DNA-chip. De nieuwe chip is gevoeliger dan de bestaande chips, werkt sneller en kan, net als een bandrecorder, het veranderen van de activiteit van DNA door de tijd vastleggen. Als een bandrecorder, zeg maar.
Het prototype van de nieuwe chip is ontwikkeld door het bedrijf PamGene in Den Bosch. Plant Research heeft samen met PamGene en nog een ander bedrijf een contract voor vier jaar getekend. In die tijd gaan onderzoekers kijken of ze met de chip exportplanten kunnen onderzoeken op ziekten, of ziekteverwekkers in de landbouw sneller kunnen opsporen. Voorlopig zullen ze oefenen op de tomaat en de chrysant.
DNA-chips meten de aanmaak van eiwitten door het DNA. Ze bevatten van een paar duizend van die eiwitten 'spiegelmoleculen', die zich door hun vorm en elektrische lading kunnen vasthechten aan de eiwitten die het DNA aanmaakt. Door een bewerking laten de onderzoekers zo'n DNA-eiwit dat vastgekoppeld zit aan zijn spiegeleiwit licht geven.
Omdat er veel verschillende soorten spiegeleiwit op zo'n chip moeten zitten, is de hoeveelheid eiwit beperkt. Dat probleem is in de nieuwe chip opgelost.
Het geheim van de nieuwe chip zit hem in zijn ruimtelijke structuur. Op de klassieke DNA-chip zitten de spiegeleiwitten als minuscule speldenknopjes op de kunststof vastgekleefd. Op de nieuwe chip zitten de spiegeleiwitten in microscopisch kleine buisjes in de chip. Die buisjes hebben een lengte van enkele millimeters.
De totale oppervlakte spiegeleiwit is door die constructie opgelopen tot 500 vierkante centimeter. Daardoor duren analyses minder lang. Een uur is voldoende. Bij de oudere chips was dat 24 uur. Omdat vloeistof tijd nodig heeft om door te dringen in de kleine capillaire buisjes, kunnen onderzoekers de nieuwe chip ook als een bandrecorder gebruiken. De koppelingen bovenin de buisjes zijn eerder ontstaan dan de koppelingen onderaan.
Weekblad voor Wageningen UR, 6 september 2001.