Deze website gebruikt cookies. Als je wilt weten wat dat zijn, en wat voor consequenties dat heeft, klik dan hier. Als je niets van die cookies moet hebben, klik dan hier.

Willem Koert.nl

Nieuw | Over mij | Contact | Blogs

Opgepoetst | 13-8-2018

Vampiermagie

Na Nosferatu hebben veel, heel veel filmmakers zich aan een eigen versies van Bram Stokers Dracula gewaagd. Francis Ford Coppola deed het, John Badham deed het, Andy Warhol deed het. Er zijn Dracula-versies gemaakt over Gravin Dracula, er zijn versie gemaakt waarin Dracula ontwaakt in de jaren zeventig, en er is een versie waarin Dracula in het jaar 2000 weer opstaat.

In talkshows verschijnen verwarde jongemannen die zich laten vervoeren in doodskisten en slagtanden hebben laten implanteren omdat ze ervan overtuigd zijn dat ze vampieren zijn. Dracula is na Nosferatu een onderdeel van onze popcultuur geworden.

Cultuursociologen speculeren al jaren over de herkomst van onze fascinatie voor Dracula en vampiers. Een klassieke verklaring is dat Dracula een cultureel spook is: een overblijfsel uit een samenleving die de moderne samenleving met zijn wetenschap, zijn markteconomie en zijn massamedia heeft verwoest. Dracula staat voor de macht van de inmiddels geknechte adel. Ooit konden landheren, jonkers en koningen doen met ons wat ze wilden. Ze lieten ons verhongeren en stuurden ons erop uit om te sneuvelen in hun lullige oorlogen.

Het is dan ook niet voor niets dat de tegenstander van Dracula, Van Helsing, een wetenschapper is. Van Helsing vertegenwoordigt de krachten van de nieuwe tijd die de krachten van de oude tijd verslaat. Die theorie verklaart misschien waarom Bram Stokers boek en toneelstuk in de negentiende eeuw aansloegen. Hij verklaart niet waarom we in de 21ste eeuw nog zijn gefascineerd zijn door vampiers.

Mijn eigen theorie is dat vampiers staan voor de heersers onder wiens juk we nu zuchten: dat van managers. Managers kunnen, net als de adel in vroeger dagen, helemaal niets. Ze kunnen niet programmeren, geen huizen bouwen, niet ontwerpen, geen zieke mensen beter maken, niet lesgeven en geen fietsen repareren. Zoals de adel zijn tijd doodde met het uitvechten van onbenullige conflicten, doen managers aan bedrijfspolitiek, het uitvoeren van onnodige reorganisaties of het oorlogje voeren met andere bedrijven. Goed, sommige managers verzamelen kunst of doen aan liefdadigheid, maar net zoals de adel destijds maakt de huidige managementsklasse vooral dingen kapot.

Ondanks hun kwalijke rol verdienen managers veel geld. Ze dragen dure kleren, rijden dure auto's, doen alsof de wereld van hun is en hebben een belachelijk grote mond. Je vraagt het je af: waar doen ze het van? Waar komt hun geld vandaan? Hun wispelturige energie? Hun macht, waarmee ze onze samenleving, onze wereld naar de verdoemenis helpen?

Wel - van ons. Zoals vampiers hun krachten halen uit het bloed van hun slachtoffers, zo parasiteren managers op onze creativiteit, onze energie, ons werk. Als vampiers zuigen ze ons leeg.

Phantasmagorium, 4-5-2008.

Gemaakt in Kladblok. WordPress is voor mietjes.