|
| |
|
| |
|
|
|
Opgepoetst | 24-8-2024
Creatinenitraat | Leugens, bloedingen en een hoofd in een doos
Steeds meer supplementenmakers laten hun producten onderzoeken door universiteiten en onderzoeksinstellingen. Op zich een goede zaak, zou je zeggen. Een schandaal rond een Amerikaanse supplementenprofessor, die bezig was met onderzoek naar het hippe creatinenitraat, laat echter zien dat je niet elke supplementenstudie kunt vertrouwen.
Omdat gebruikers van supplementen steeds kritischer worden laten steeds meer fabrikanten hun producten onderzoeken door wetenschappers. Zo ook het Amerikaanse supplementenbedrijf ThermoLife, de bedenker van creatinenitraat.
Creatinenitraat
Creatinenitraat is eigenlijk een mengsel van creatine en een nitraat. Nitraten zijn in het lichaam een donor van het bloedvatverwijdende NO. Hoewel sommige onderzoekers vermoeden dat nitraten niet honderd procent veilig zijn, stoppen sommige fabrikanten ze in supplementen die moeten zorgen voor meer pomp en een verbeterde zuurstof- en energiehuishouding van de spiercel.
Wat creatine doet, wel, dat weten de meeste fanatieke fitnessers wel, zo ongeveer. Gebruik creatine en nitraat ze samen, dan krijg je een preworkout-supplement dat een stuk beter zou moeten werken dan reguliere producten met creatine en L-arginine. Zegt ThermoLife. En ThermoLife zou het natuurlijk leuk vinden als een heuse wetenschapper dat ook zegt.
Dubieuze onderzoeker
Die wetenschapper heet Chad Kerksick en hij werkte tot voor kort op Oklahoma University. Sinds november 2011 is de hoogleraar op zoek naar een nieuwe baan. Zijn universiteit stuurde hem de laan uit nadat zijn assistent Patrick Dib een boekje opendeed over de manier waarop Kerksick zijn onderzoek naar supplementen aanpakte.
Dib werkte sinds februari 2011 voor Kerksick en merkte al snel dat er dingen niet klopten. Kerksick deed om te beginnen experimenten waarbij hij vet weghaalde bij zijn proefpersonen. Hij had daarvoor geen opleiding genoten en de studenten kregen last van inwendige bloedingen en forse kneuzingen. Toen de proefpersonen daarover klaagden zette Kerksick ze onder druk om hun mond te houden. Een expliciet filmpje van Kerksicks werkwijze vind je hier.
Een paar pikante details. Kerksicks apparatuur was ook gebruikt om vet weg te halen bij dode kippen en de manier waarop Kerksick z'n apparatuur ontsmette was niet in orde. Eigenlijk zou Kerksick alleen proeven moeten doen met redelijke getrainde bodybuilders, maar meer dan de helft van zijn proefpersonen had nog nooit een gewicht aangeraakt. 'Zo krijgen we betere resultaten', verklaarde Kerksick toen Dib hem daarnaar vroeg.
Bovendien maakte Kerksick geen aantekeningen. Hoe hij later zou moeten aantonen of de door hem onderzochte producten werkten of niet, was Dib een raadsel. De enige verklaring die hij kon verzinnen was dat de supplementenprofessor de resultaten uit zijn dikke duim zou gaan zuigen.
Dib en de studenten stapten in de zomer met hun verhaal naar het universiteitsbestuur. Ze hadden opnames, documenten en wonden die de juistheid van hun verhaal bewezen. Vrijwel onmiddellijk sloot de universiteit Kerksicks laboratorium en op 14 november zette de universiteit Kerksick op straat.
|
Dubieuze mail
De opdrachtgever van het onderzoek was ontstemd over de lastige student-assistent. 'Stuur me zijn hoofd in een doos', mailde de directeur van ThermoLife aan Kerksick. 'En als dat niet kan, dan maar zijn duimen.'
Het bericht kwam ook bij Dib terecht. Je vindt die mailwisseling, met nog meer informatie over de affaire, hier.
Dib was niet gevoelig voor dreigementen. Hij hield voet bij stuk en voorkwam dat er een waardeloze studie verscheen waarmee supplementenmakers sporters kunnen wijsmaken dat creatinenitraat geweldig spul is. Dat is natuurlijk positief.
Maar je vraagt je af hoeveel Kerksicks daarbuiten nog meer actief zijn. Hoeveel van al die juichende supplementenstudies, waarmee de bedrijven je in hun advertenties om je oren slaan, zijn in werkelijkheid geen spat beter dan het onderzoek van Chad Kerksick?
Het is maar een vraag.
Eigen Kracht, 8 december 2011.