|
| |
|
| |
|
|
|
Opgepoetst | 8-9-2026
Dit moet je weten voordat je cardarine gaat gebruiken
In het sportschoolcircuit is cardarine nog steeds tamelijk populair. Wij hadden dat liever anders gezien. We zijn al een paar keer in de wetenschappelijke literatuur gedoken en wat we daar over cardarine konden vinden was zonder meer verontrustend.
Cardarine is al een tijdje op de markt. De synthetische verbinding, die ook wel GW501516, GW-501,516, GW1516 of GSK-516 heet, is al jaren verkrijgbaar als research chemical en als ‘ grijs supplement’.
Research chemicals zijn obscure farmacologische stoffen, die je koopt in webwinkels en die je officieel aan de ratten en muizen en ratten geeft waar jij als wetenschapper proefjes mee doet. Wink wink. In werkelijkheid zijn de klanten van deze webwinkels avontuurlijk ingestelde farmacologische sporters, die op zichzelf experimenteren met allerlei substanties.
Omdat cardarine goed aansloeg in dit circuit, zijn ook malafide supplementenmakers dcardarine in hun capsules gaan stoppen - ook al is cardarine geen stof die in supplementen mag zitten. Cardarine is een verbinding die niet in de natuur voorkomt, en in de jaren negentig voor de eerste keer is gesynthetiseerd in een laboratorium van de chemiereus GlaxoSmithKline. Rond de eeuwwisseling ontdekten onderzoekers dat deze stof een bijzonder krachtige en voor sporters interessante farmacologische werking heeft. Cardarine vergroot de vetverbranding.
Cardarine is een PPAR-delta-agonist. Dat wil zeggen dat deze stof in de cellen van het lichaam het eiwit PPAR-delta activeert. PPAR-delta is een sensor voor vetzuren, die je onder meer in spieren aantreft. Wordt PPAR-delta aangeschakeld, dan neemt het vermogen van de cel om vet te verbranden toe. Geef je cardarine aan muizen, dan wordt hun uithoudingsvermogen groter. De cellen zetten meer voedingsstoffen om in energie en dus worden de dieren slanker. Cardarine, zo hoopten de onderzoekers, is misschien een medicijn waarmee we eindelijk het mondiale vetzuchtprobleem kunnen oplossen.
Bijwerkingen
In het schimmige circuit waarin het normaal is om stoffen als SARMs en cardarine in supplementen te stoppen, hebben bedrijven en goeroes zich door dat onderzoek laten inspireren. Sporters die cardarine gebruiken, worden fitter en slanker als ze tijdens een kuur van 8-12 weken elke dag 20 milligram van het spul slikken. En dat helemaal zonder bijwerkingen, volgens de verkopers.
“Er zullen heus wel bijwerkingen zijn, maar in de twintig jaar dat wetenschappers dit middel hebben bestudeerd zijn die nooit aan het licht gekomen”, weet een willekeurige webwinkel te vertellen.
Dat is niet helemaal waar.
|
Volgens reageerbuisstudies stimuleert cardarine mogelijk de ontwikeling, groei en verspreiding van leverkanker, darmkanker, prostaatkanker, schildklierkanker en huidkanker.
In dierstudies versnelt cardarine de groei en de uitzaaiing van borstkanker en darmkanker. Dat komt misschien doordat cardarine de aanleg van bloedvaten stimuleert die de tumoren van zuurstof en glucose voorzien.
Hoewel er ook reageerbuisstudies zijn waarin cardarine geen effect op kankercellen heeft, hebben wetenschappers zich al in een vroeg stadium afgevraagd of die eventuele kankerbevorderende werking niet zwaarder zou wegen dan de afslankende werking.
Stopgezet
Het antwoord op die vraag kwam in 2009. Niet in de vorm van wetenschappelijke publicaties in prestigieuze wetenschappelijke tijdschriften, maar als een paar abstracts, korte samenvattingen van onderzoek, die de ontdekkers van cardarine presenteerden op een congres voor toxicologen.
De abstracts zijn verschenen in een abstractbundel, Toxicologist | Supplement to Toxicological Sciences. Op bladzijde 185 van de 2009-editie van die bundel beschrijven abstract 895 en 896 een langlopende toxicologische studies waarin onderzoekers van GlaxoSmithKline 104 weken muizen en ratten cardarine hebben gegeven.
In abstract 895 veroorzaakte cardarine bij ratten kanker in de maag, lever, blaas, schildklier en testes. Hoe hoge de dosering, hoe meer tumoren de onderzoekers vonden.
In abstract 896 gaven de onderzoekers cardarine aan muizen. Ze ontdekten dat cardarine kankers veroorzaakte in de lever, maag, huid en lymfeweefsel. En weet waren de tumoren groter naarmate de toegediende dosis hoger was.
Uit de abstracts bleek dat GlaxoSmithKline de bevindingen zo serieus nam dat het de ontwikkeling van GW1516 volledig stopzette.
Het humane equivalent van de doseringen die de onderzoekers aan de proefdieren gaven waren betrekkelijk besscheiden. Als de dieren mensen waren geweest, was hun kans op voortijdige sterfte al gaan toenemen bij doses van enkele tientallen milligrammen per dag. Da’s akelig dicht bij de dosis van 20 milligram per dag die webwinkels en supplementenmakers aan sporters adviseren.
Die dosis van 20 milligram is tussen twee haakjes al hoger dan wetenschappers aanvankelijk in gedachten hadden. In de paar humane studies, die al van start waren gegaan voordat GlaxoSmithKline de stekker uit het cardarine-onderzoek trok, kregen proefpersonen maximaal 10 milligram cardarine per dag.
Het is geen wonder dat GlaxoSmithKline niet veel later via een persbericht liet weten dat het bedrijf het onderzoek naar cardarine als afslankmiddel had stopgezet omdat er gevaarlijke bijwerkingen aan het licht waren gekomen. Erg veel bombarie maakte het bedrijf niet. Dat is normaal. Als farmabedrijven projecten stopzetten, doen ze dat zo subtiel en stilletjes mogelijk omdat anders hun aandelen in waarde dalen.
Wetenschappers wisten dus wel dat er problemen waren met cardarine, maar die kennis bereikte niet de dopinggoeroes en de bedrijven, laat staan de potentiële gebruikers.
In 2013 leerde de mondiale dopingautoriteit WADA dat cardarine, dat al geruime tijd op de dopinglijst stond, makkelijk verkrijgbaar was. De organisatie waarschuwde sporters direct voor de gevaren van het middel. In de maanden daarna betrapten dopingjagers de wielrenner Valery Kaykov en vier van zijn collega’s op het gebruik van cardarine.
Lacherig
Of de boodschap van WADA in het sportschoolcircuit is geland? Na een middagje surfen over het web vrezen we van niet. Als goeroes en andere zelfbenoemde experts het bericht al oppikten, dan deden ze er lacherig over.
Soms kwam dat omdat de ‘experts’ niet wisten hoe ze het humane equivalent van een dosis in een dierstudie moesten berekenen. Ze namen de bevindingen niet serieus. “Ja, maar moet je kijken hoeveel cardarine ze die beesten gaven...”
Toch kun je bedenken dat als een farmareus de ontwikkeling van een afslankmiddel stopzet waar miljarden mee te verdienen zijn, er de nodige problemen mee moeten zijn. Daar hoef je geen ‘expert” voor te zijn.
Eigen Kracht, 29 maart 2018.