|
| |
|
| |
|
|
|
Opgepoetst | 6-7-2019
Mist in de bioreactor
Een bioreactor die het laboratorium en de proefopstelling is ontgroeid en geschikt is voor de voedingsindustrie en de farmacie. Dat is de mistreactor die ir Frank-Jan Nagel in zijn promotieproject ontwikkelde. "Mist staat voor nevel", verduidelijkt de Wageningse onderzoeker. "De zwevende microscopisch kleine vochtdruppeltjes."
Nagels bioreactor gebruikt mist om de reactor te koelen en gelijkmatig de micro-orgamismen van vocht te voorzien. "In deze reactor zitten schimmels, die ruwe stoffen omzetten in complexe nuttige verbindingen, zoals enzymen of smaakstoffen. Daarbij komt warmte vrij. Die kun je afvoeren door water te laten verdampen, maar daardoor kunnen delen van je reactor uitdrogen. Als je mist in je reactor spuit, heb je dat probleem niet."
Nagel deed zijn proeven met de schimmel Aspergillus oryzae. In Azie gebruikt de voedingsindustrie die al eeuwen om sojasaus te maken van sojabonen. Nagel voerde de schimmel echter geen soja, maar tarwekorrels.
"Een belangrijk voordeel van vaste-stofbioreactoren is dat schimmels daarin harder werken", zegt Nagel. "Als je schimmels sojaschroot of tarwe geeft, dan prikkel je ze op meer verschillende manieren dan als je ze in een vloeistof een of twee grondstoffen aanbiedt."
Dat gebeurt in de vloeistofreactoren, die al zestig jaar de markt domineren en de opkomst van de vaste-stofbioreactoren verhinderen. Waarom eigenlijk, als die vaste-stofbioreactoren zo goed zijn? "Er zijn nog geen vaste-stofreactoren op de markt", zegt Nagel. "En er zijn geen bedrijven waar je de onderdelen kunt bestellen of reparaties kunt laten uitvoeren. De industrie blijft daarom de vloeistofreactoren gebruiken. Die bieden meer zekerheid."
Frank-Jan Nagel promoveert op 1 februari aan Wageningen Universiteit bij prof. Hans Tramper, hoogleraar in de bioprocestechnologie.
Weekblad voor Wageningen UR, 10 januari 2002.