Deze website gebruikt cookies. Als je wilt weten wat dat zijn, en wat voor consequenties dat heeft, klik dan hier. Als je niets van die cookies moet hebben, klik dan hier.

Willem Koert.nl

Nieuw | Over mij | Contact | Blogs

Opgepoetst | 22-10-2018

Gif in aardappel zet cholesterolgenen aan

Giftige verbindingen in de schillen en uitlopers van aardappels laten cellen meer cholesterol aanmaken en activeren groeiprocessen. Dat ontdekten Wageningse onderzoekers die de effecten van een natuurlijk aardappelgif op darmcellen onderzochten met DNA-arrays.

'Glycoalkaloiden zijn de reden dat we aardappels schillen en de uitlopers, de oogjes en groene stukjes van aardappels wegsnijden', zegt porjectleider dr. Ad Peijnenburg van het Wageningse onderzoeksinstituut RIKILT. 'Ze bevatten natuurlijke glycoalkaloiden, en die zijn giftig. Ze veroorzaken buikpijn, misselijkheid en diaree en kunnen in grote hoeveelheden zelfs dodelijk zijn.'

De meest voorkomende glycoalkaloiden in aardappels zijn chaconines en solanines. Peijnenburg en zijn collega's onderzochten de meest actieve daarvan, alphachaconine. Ze stelden menselijke darmcellen bloot aan verschillende concentraties alphachaconine, en bestudeerden vervolgens welke genen daardoor aan of uit gingen staan.

'We zagen dat alphachaconine het celmembraan beschadigde', zegt Peijnenburg. 'En we zagen dat alphachaconine vooral genen aanzette. Het meest opvallend was dat bijna de helft van de genen die de aanmaak van cholesterol regelen harder ging werken.'

Cholesterol is een bestanddeel van het celmembraan. De reactie betekent waarschijnlijk dat de cel probeert de schade te repareren die alphachaconine veroorzaakt. Dat geldt ook voor de andere genen die alpha-chaconine in de cellen activeert. Veel daarvan zijn betrokken bij het metabolisme van aminozuren en de aanmaak van groeifactoren. Ook het mechanisme waarmee de cel cholesterol uit zijn omgeving opneemt gaat harder werken.

'Bij lage concentraties alphachaconine slagen de cellen erin om te overleven', vervolgt Peijnenburg. 'Maar als de blootstelling ernstiger wordt, leggen ze op een gegeven moment het loodje.'

Het eerste deel van het onderzoek verschijnt binnenkort in Food and Chemical Toxicology. Eerste auteur van het artikel is de promovenda Tafadzwa Mandimika. Het onderzoek is onderdeel van het EU-project Noforisk. In dat project ontwikkelen wetenschappers nieuwe beoordelingsmethoden voor de veiligheid van nieuwe voedingsmiddelen.

Resource, 21 juni 2007.

Gemaakt in Kladblok. WordPress is voor mietjes.