WillemKoert.nl

Over mij | Artikelen | Blogs | Contact

m e e s t - r e c e n t

En ik dan? (18.02.2010)
Standje drie (10.02.2010)
In de steek gelaten (27.01.2010)
Blij dat ik wegga (14.01.2010)
Wat doet Tijs nu? (11.01.2010)
Wij gaan een eindje vliegen (23.12.2009)
No problemo (09.12.2009)
Zo ga je niet met vrouwen om (02.12.2009)
Ik ben bang dat u gelijk heeft (27.11.2009)
Zo'n kans (19.11.2009)
Onzin, natuurlijk (31.10.2009)
Ik dwing respect af (21.10.2009)
Dat zeggen ze (07.10.2009)
Dat hoort bij Martins functie (01.10.2009)
Niet zo brutaal (23.09.2009)
Grapjas (17.09.2009)
Wat schrijven ze? (09.09.2009)
Nog fantastischer (02.09.2009)
Voor het oprapen (27.08.2009)
Prima donnamentaliteit (20.08.2009)
Weer geen kollum (16.07.2009)
Geen kollum (08.07.2009)
Goed fatsoen (01.07.2009)
Tijs is gewoon eerlijk (25.06.2009)
Borst vooruit, man (18.06.2009)
Wil je ergens heen? (10.06.2009)
Maar gelukkig is daar Aalt (03.06.2009)
Dos van de dertien (27.05.2009)
Ho even (20.05.2009)
Eén woord, Versluis (14.05.2009)
En netjes dat het hier is (07.05.2009)
Je ziet ze niet elke dag (29.04.2009)
Haring roept maar wat (22.04.2009)
Kroelieboelie (15.04.2009)
Dichter bij de muziek (08.04.2009)
Waarom wij vrolijk doorgaan (01.04.2009)
Een, ehm, zekere consolidatie (25.03.2009)
Wij zijn vrienden (18.03.2009)
Heel, heel gevoelig (11.03.2009)
Je kijkt dwars door me heen (04.03.2009)
Is dat niet goed? (25.02.2009)
Dat ben ik (18.02.2009)
Heerlijke vrouw (11.02.2009)
Ze blazen Zodiac op (04.02.2009)
De week van de RvB (28.01.2009)
Alles draait (21.01.2009)
Nervus vagus (14.01.2009)
WUR-wolf (07.01.2009)
Harde knip (00.01.2009)
[Jaar 6 | 2008]
[Jaar 5 | 2007]
[Jaar 4 | 2006]
[Jaar 3 | 2005]
[Jaar 2 | 2004]
[Jaar 1 | 2003]
[Jaar 0 | 2002]

Prima donnamentaliteit

Terwijl het kwik in de thermometers alsmaar hoger stijgt, zit rector magnificus Martin Kropff in een tuinstoel onder een parasol en poetst vol trots zijn rectoriële keten. Niet echt nodig, maar als je Martin Kropff bent wel ver-schrik-ke-lijk leuk om te doen. Net als het op alfabetische volgorde leggen van de brochures van Wageningen Universiteit, waarmee Kropff zich gisteren al heeft geamuseerd. Maar deze column gaat niet over Kropff.

Enkele tientallen kilometers verderop ligt Tijs Breukink languit op zijn luchtbed. Hij speelt met zijn rekenmachine, en calculeert op basis van variabelen als de luchtvochtigheid, de temperatuur en het oppervlak van zijn zwembad hoeveel water daaruit dagelijks verdampt. En hoeveel dat kost. Maar deze column gaat ook niet over Breukink.

Deze column gaat over de baas van Kropff en Breukink. Onze denkbeeldige camera verreist wederom enkele tientallen kilometers, en vangt in de lobby van één van de betere wegrestaurants van 't Gooi, de machtigste bestuurder van Wageningen UR. Jawel! De leider der leiders zelve, beste lezers. De man die altijd werkt - ook in de zomer.

'We moeten onze journalisten steunen', zegt Aalt Dijkhuizen ferm.

'Ze zullen blij zijn dat ze op je kunnen rekenen', reageert Doekle Terpstra voorzichtig.

'Dat spreekt toch vanzelf?' vraagt Dijkhuizen retorisch. 'Laten we niet vergeten waar de publieke omroep voor staat. Voor het waarborgen van de objectieve, betrouwbare en onafhankelijke journalistiek in Nederland. Dat mogen wij wij van de Raad van Toezicht van de Nederlandse Omroep Stichting niet vergeten.'

'Ook als het Koninklijk Huis daartegen bezwaar maakt?'

'Juist als het Koninklijk Huis daartegen bezwaar maakt', riposteert Dijkhuizen.

'Het was natuurlijk ietsiepietsie lullig', zegt Terpstra. 'De kroonprins maakt zich boos omdat bladen toch weer foto's hebben gepubliceerd van de koninklijke vakantie. En wat doet het NOS Journaal? Het laat de foto's nog maar een keer zien.'

Hoofdschuddend kijkt Dijkhuizen Terpstra aan. 'Doekle, Doekle...', zucht Dijkhuizen. 'Wat moet je nog veel leren.'

De gewezen voorzitter van het Christelijk Nationaal Vakverbond trekt zijn mondhoeken naar beneden.

'Het is van het hoogste belang dat verslaggevers vrijelijk kunnen berichten over wat de machtigen der Aarde uitspoken', zegt Dijkhuizen. 'Daardoor weten diezelfde machtigen der Aarde dat ze zich niet alles kunnen veroorloven, en dat ze als puntje bij paaltje komt verantwoording moeten afleggen aan het publiek. Vrije berichtgeving, met al zijn fouten, werkt louterend.'

'Als je in de publieke belangstelling staat, dan kan die vrije berichtgeving anders knap vervelend zijn', mompelt Terpstra.

'In dit geval is dat geklets', zegt Dijkhuizen. 'Mensen die een enorm salaris krijgen uitbetaald op basis van belastingcenten kunnen zich zo'n prima donnamentaliteit niet veroorloven. Als de kroonprins die aandacht zo vervelend vindt, dan doet hij maar afstand van de troon en z'n majestueuze uitkering.'

Terpstra knippert even met zijn ogen. 'Het gaat natuurlijk niet alleen om dit incident', zegt hij. 'De prins staat voortdurend in de belangstelling. Hij wordt voortdurend besproken en becommentarieerd in de media. De prins hoeft maar een opinieblad open te slaan, en iemand verkondigt een mening over hem.'

'Hoge bomen vangen veel wind, Doekle. Daar horen ze tegen te kunnen.'

'Beroemdheden als de prins zijn toch ook mensen? Ze hebben toch ook recht op levensgeluk? Hoe kan daar sprake van zijn, als je openlijk in de media besproken en bekritiseerd wordt?'

'Kleine geesten worden ongelukkig van kritiek', vindt Dijkhuizen. 'Ze ontsteken erdoor in woede en kwijnen vervolgens weg, als ze de kritikasters niet het zwijgen kunnen opleggen. Grote geesten niet. Als de kritiek onterecht is, leggen ze die naast zich neer. En als de kritiek terecht is, dan gebruiken ze die om zichzelf te verbeteren. Grote geesten groeien van kritiek.'

Als Dijkhuizen is uitgesproken, zwijgt Terpstra enkele ogenblikken. Zijn gelaat kleurt rood van gepaste schaamte.

'Aalt', erkent Terpstra. 'Je hebt gelijk.'

'Uiteraard', zegt Dijkhuizen. 'Ik heb altijd gelijk.'

20.08.2009