WillemKoert.nl

Over mij | Artikelen | Blogs | Contact

m e e s t - r e c e n t

En ik dan? (18.02.2010)
Standje drie (10.02.2010)
In de steek gelaten (27.01.2010)
Blij dat ik wegga (14.01.2010)
Wat doet Tijs nu? (11.01.2010)
Wij gaan een eindje vliegen (23.12.2009)
No problemo (09.12.2009)
Zo ga je niet met vrouwen om (02.12.2009)
Ik ben bang dat u gelijk heeft (27.11.2009)
Zo'n kans (19.11.2009)
Onzin, natuurlijk (31.10.2009)
Ik dwing respect af (21.10.2009)
Dat zeggen ze (07.10.2009)
Dat hoort bij Martins functie (01.10.2009)
Niet zo brutaal (23.09.2009)
Grapjas (17.09.2009)
Wat schrijven ze? (09.09.2009)
Nog fantastischer (02.09.2009)
Voor het oprapen (27.08.2009)
Prima donnamentaliteit (20.08.2009)
Weer geen kollum (16.07.2009)
Geen kollum (08.07.2009)
Goed fatsoen (01.07.2009)
Tijs is gewoon eerlijk (25.06.2009)
Borst vooruit, man (18.06.2009)
Wil je ergens heen? (10.06.2009)
Maar gelukkig is daar Aalt (03.06.2009)
Dos van de dertien (27.05.2009)
Ho even (20.05.2009)
Eén woord, Versluis (14.05.2009)
En netjes dat het hier is (07.05.2009)
Je ziet ze niet elke dag (29.04.2009)
Haring roept maar wat (22.04.2009)
Kroelieboelie (15.04.2009)
Dichter bij de muziek (08.04.2009)
Waarom wij vrolijk doorgaan (01.04.2009)
Een, ehm, zekere consolidatie (25.03.2009)
Wij zijn vrienden (18.03.2009)
Heel, heel gevoelig (11.03.2009)
Je kijkt dwars door me heen (04.03.2009)
Is dat niet goed? (25.02.2009)
Dat ben ik (18.02.2009)
Heerlijke vrouw (11.02.2009)
Ze blazen Zodiac op (04.02.2009)
De week van de RvB (28.01.2009)
Alles draait (21.01.2009)
Nervus vagus (14.01.2009)
WUR-wolf (07.01.2009)
Harde knip (00.01.2009)
[Jaar 6 | 2008]
[Jaar 5 | 2007]
[Jaar 4 | 2006]
[Jaar 3 | 2005]
[Jaar 2 | 2004]
[Jaar 1 | 2003]
[Jaar 0 | 2002]

Dos van de dertien

'Vroeger zaten daar de alternatieve studenten', wijst Aalt Dijkhuizen naar het vierkante onderkomen van jongerenvereniging Unitas. 'De langharigen, de gekleurdharigen en de geenharigen. Maar nu gaat de tent dicht.'

'Jullie hebben alle alternatieverds weggejaagd', gokt Michelle Bachelet, de Chileense president die Wageningen verblijdt met een bliksembezoek. Bachelet zit naast Dijkhuizen in de statige zwarte bus, die langs de Generaal Foulkesweg zoeft, op weg naar Kasteel Doorwerth voor een lunch.

'Dat scheelt weer een demonstratie', zegt Hare Majesteit de Koningin, die een bank voor Dijkhuizen en de Chileense eerste burger zit. 'Wij waarderen de geste, meneer Aalt.'

'Ik heb niemand weggejaagd', ontkent de leider der leiders. 'In het veelkleurige en multiculturele Wageningen van 2009 hebben afwijkende studenten geen behoefte aan een eigen honk. Vroeger was dat misschien anders, maar sinds ik hier de baas ben maakt het in Wageningen niet uit of je donker of licht ben, of man of vrouw of...'

'Nou heb ik hier vandaag heel veel handen geschud', zegt Bachelet. 'Maar die waren bijna allemaal van grijzende blanke mannen.'

'Wij wilden er eigenlijk niet over beginnen omdat we dat kinderachtig vonden', moppert Hare Majesteit. 'Maar het is wel waar.'

'Dit is een mannenbolwerk', bevestigt Bachelet.

'Had jij ook van die types die dan expres hard gaan knijpen?', informeert de Majesteit. 'Die willen laten zien hoe sterk ze zijn?'

'Dames...', probeert Dijkhuizen.

'Heel veel', zegt de Chileense president vermoeid.

Dijkhuizen glimlacht als een spreekwoordelijke boer met kiespijn. 'Jullie moesten eens weten hoeveel van onze topmanagers vrouwelijk zijn.'

'Verras ons', zegt Hare Majesteit verveeld.

Dijkhuizen knippert even met zijn ogen. 'Nou', zegt hij. 'We hebben natuurlijk onze Wallie Hoogendoorn van Alterra. Een supervrouw.'

'Uno', telt Bachelet.

'Er komen er vast nog veel meer', zegt Hare Majesteit. 'Wacht maar.'

'En dan is er ons cijferkanon Margret Vincent van AFSG. Een kanjer. Academisch. Ze werkt pas bij ons sinds augustus, maar ze is heel, heel veelbelovend.'

'Dos', telt Bachelet.

'En dat waren ze', zegt Dijkhuizen ongemakkelijk.

'Dos van de?', vraagt Hare Majesteit.

Dijkhuizen zoekt even naar een uitvlucht, maar kan er geen vinden. 'Dertien', mompelt de bestuurder.

Tijs Breukink, die op het bankje achter Dijkhuizen met zijn rekenmachine heeft zitten spelen, kucht bescheiden. 'Mag ik ook wat zeggen?', informeert de opperste boekhouder.

'Mannen die niet hard knijpen mogen altijd wat zeggen', zegt Bachelet.

'Margret is zojuist opgestapt', zegt Breukink. 'Ze kon niet goed overweg met haar baas. Of andersom.'

'Attent dat je dat nog even meldt', knarsetandt Dijkhuizen.

'De stand is dus uno', zegt Bachelet. 'Uno op de dertien topmanagers in Wageningen is vrouw.'

'Da's siete punto siete por ciento', zegt Breukink behulpzaam.

27.05.2009