Deze website gebruikt cookies. Als je wilt weten wat dat zijn, en wat voor consequenties dat heeft, klik dan hier. Als je niets van die cookies moet hebben, klik dan hier.

Willem Koert.nl

Nieuw | Over mij | Contact | Blogs

Opgepoetst | 18-9-2018

Nee tegen nano

De economie zit nog steeds in een recessie, maar als je in de nanotechnologie zit, dan merk je daar helemaal niks van. De miljoenen overheidsgeld stromen binnen. Je moet voor de grap in Google maar eens nanotechnologie + food + miljoen intikken.

Omdat ik een oude man ben, en ik het begin van de 21ste eeuw nog heb meegemaakt, irriteert dat smijten met belastinggeld naar nanotechnologie me mateloos. Tien jaar geleden gebeurde hetzelfde met genomics. Miljoenen zijn erin gepompt, altijd met de verzekering dat de genomicstechnologie het aanzien van de wereld zou veranderen. En altijd met het argument dat buitenlandse overheden nog meer geld in genomics staken dan wij, en we de boot zouden missen als we ons geld op een andere manier besteedden.

Met genomicstechnologie kun je zien hoe genen van mensen, dieren, planten, bacterien, schimmels en gisten reageren op zo ongeveer alles. En dan hebben we het niet over een paar genen, maar over alle genen. Met genomics, zo luidde de redenering, zien we niets meer over het hoofd. Onze kennis zal met sprongen vooruitgaan.

Nu, tien jaar en miljarden overheidsgeld later, bekennen onderzoekers dat genomics teleurstellend weinig heeft opgeleverd. Ze konden dikwijls meestal niks met de brei van gegevens die genomics opleverde. Het was teveel. En bitter weinig van de de schaarse nieuwe wetenschappelijke inzichten die genomics opleverde, zijn vertaald in nieuwe toepassingen waar de samenleving of de BV Nederland iets aan heeft. Achteraf hadden we dat geld beter kunnen besteden aan minder hoogdravend onderzoek.

Eigenlijk zouden onafhankelijke onderzoekers eens moeten evalueren wat de Nederlandse samenleving en het bedrijfsleven nu aan de genomicshype hebben gehad, en of we al dat geld niet beter op een andere manier hadden kunnen besteden. Waarschijnlijk zullen ze ontdekken dat we maar tien procent van de bestedingen nodig hebben gehad om te komen waar we nu zijn. De overige negentig procent van het geld is verspild.

Ongetwijfeld zijn genomics en nanotechnologie op termijn nuttig. Maar nu hebben we prangender behoeften. De samenleving, inclusief de voedingssector, heeft innovatie nodig. Geen megalomane wetenschappelijke projecten waarmee technische universiteiten in Nature of Science halen, en die vervolgens zullen worden vergeten.

Voedingsmiddelen Industrie, maart 2010.

Gemaakt in Kladblok. WordPress is voor mietjes.