Deze website gebruikt cookies. Als je wilt weten wat dat zijn, en wat voor consequenties dat heeft, klik dan hier. Als je niets van die cookies moet hebben, klik dan hier.

Willem Koert.nl

Nieuw | Over mij | Contact | Blogs

Opgepoetst | 31-8-2018

Funfood

Zoals de goeroes ons op congressen en symposia voorhouden: food moet fun zijn. Consumenten eten niet meer uitsluitend om zichzelf in leven te houden. Ze willen zichzelf met voedsel verrassen. Als ze eten, willen ze iets 'beleven'. Dus geven we ze funfood. IJsjes met een hart van drop. Vla of koekjes die zijn vernoemd naar een mythisch monster. Alsmaar exotischer smaakjes.

Bijna altijd gaat het om producten met een korte levensloop, een opvallende vormgeving, een uitgekiende marketing en een beroerde voedingswaarde. Het is ultiem wegwerpvoedsel. De consument is er in een mum van tijd op uit gekeken, en daarna gooien we het product gewoon weg. We nemen het uit productie. We vergeten dat het ooit bestond. Zo weinig geven we erom.

Een paar duizend kilometer hiervandaan wonen mensen in hongerkampen. Ze zitten er in zulke grote aantallen dat je altijd geroezemoes hoort, ook 's nachts. Als de wind goed staat kun je de kampen op kilometers afstand ruiken. Je schijnt niet te kunnen wennen aan die stank - laat staan aan de aanblik van honderden, duizenden stervende mensen.

Hier, in het rijke Westen, is de druk van onze megapopulatie op de grond die ons voedt groter dan in Afrika. Wat tussen ons en het lot van de mensen in hongerkampen staat, is de vernuftige overlevingsmachine die voedingsindustrie heet. Het nut van de technologie, het ondernemerschap en de ijver van een witgejast leger in kastelen van roestvrij staal staat buiten kijf, ook al zullen de slow food-adepten en de voorstanders van biologische voeding het nooit toegeven.

Telkens als ik weer een funfood zie opduiken in de supermarkt voel ik me ongemakkelijk. Ik snap ook wel dat bedrijven er geld mee kunnen verdienen, maar toch ervaar ik het ding als respectloos. Een industrie die zoveel kan kan zou zulke dingen niet hoeven maken.

In een ideale wereld schrijven dichters geen reclameteksten omdat de schoorsteen moet roken. Oorlogshelden hoeven er hun geld niet te verdienen als concierge. En de voedingsindustrie maakt er geen geen funfood.

Voedingsmiddelen Industrie, 18 oktober 2007.

Gemaakt in Kladblok. WordPress is voor mietjes.