Deze website gebruikt cookies. Als je wilt weten wat dat zijn, en wat voor consequenties dat heeft, klik dan hier. Als je niets van die cookies moet hebben, klik dan hier.

Willem Koert.nl

Nieuw | Over mij | Contact | Blogs

Opgepoetst | 4-9-2018

Drab en secreten

Gelezen wat voor bocht de koffie van Douwe Egberts eigenlijk is? Het smaakt naar diesel, blijkt uit een test van het Algemeen Dagblad.

Ik geloof er niets van. Ik ken dat soort tests. Als journalist heb ik ze zelf gemaakt, en ik kan u verzekeren dat de uitslagen meer vertellen over de makers dan over de dingen die ze testen. Breek me de bek niet open. Ik wil het er niet over hebben.

Okee, okee. Voor deze keer dan.

Ik leerde haar kennen op een bijeenkomst van schrijvers voor studentenbladen. Het klikte, maar al snel bleek dat haar Amsterdamse decadentie en mijn Wageningse levenslust niet samengingen. Zij was geinteresseerd in dode Duitsers die dikke boeken hadden geschreven, ik in moleculen. In haar vriendenkring slikten ze pillen waardoor je je raar ging gedragen, in die van mij beperkten de heren zich tot het spul waar je dikke spierballen van kreeg. Zij keek graag naar complexe films waarin de hoofdpersonen veel leuterden maar voor de rest geen klap uitvoerden, ik was meer gecharmeerd van het genre met veel explosies en overdadig, doch smaakvol gebracht geweld.

Inderdaad, het werd niks tussen ons. Op een waarop a. ik per ongeluk haar video van Oci ciornei wiste omdat ik De Sterkste Man wilde opnemen, en b. een paar van mijn opgeblazen maten uit het vrolijke Wageningen haar Amsterdamse bleekneusvriendjes het huis uitjoegen, betekende het einde van onze relatie.

Ik had het al bijna verwerkt toen in haar Amsterdamse studentenblaadje De Grote Studententest verscheen. Een vergelijkende studie naar De Aantrekkelijkheid van Mannelijke Studenten in Nederland. Een objectief onderzoek, uit de koker van mijn ex. 'Wageningse studenten zijn de lelijkste van allemaal', schreef het nare mens. 'Het zijn waardeloze minnaars en ze hebben evenveel cultureel besef als de landbouwhuisdieren waar ze zo graag hun arm in steken.'

Natuurlijk kon ik dat niet over mijn kant laten gaan. Onmiddellijk schreef ik voor mijn Wageningse studentenblaadje een Objectieve Vrouwelijke Studententest die - al zeg ik het zelf - op uiterst objectieve wijze bewees wat voor pretentieuze tutjes in Amsterdam studeren.

Nooit iets mee beginnen.

Voedingsmiddelen Industrie, 28 oktober 2005.

Gemaakt in Kladblok. WordPress is voor mietjes.