Deze website gebruikt cookies. Als je wilt weten wat dat zijn, en wat voor consequenties dat heeft, klik dan hier. Als je niets van die cookies moet hebben, klik dan hier.

Willem Koert.nl

Nieuw | Over mij | Contact | Blogs

Opgepoetst | 2-9-2018

Anti-evolutionair manifest

De reden dat mensen te dik worden zit in hun genen, heeft Anne-Thea McGill gezegd op het wereldcongres over overgewicht in Sydney. Alleen de individuen die graag en veel eten konden de perioden van ontbering overleven die ons miljoenen jaren hebben geteisterd, aldus de aan de universiteit van Auckland verbonden gezondheidswetenschapper. Daardoor hebben we het genenpakket gekregen van een obsessieve veelvraat, en worden we nu, in een tijdvak waarin hongersnoden hebben plaatsgemaakt voor bitterballen, bolletjesvla en bokkepootjes, moddervet.

We kunnen er niks aan doen. De overheid moet ons beschermen, en harde maatregelen nemen tegen de duivelse producenten van bitterballen, bolletjesvla en bokkepootjes.

Een logica van niks, natuurlijk. Je kunt het evolutie-argument met evenveel recht van stal halen in zedendelicten, want 'de evolutie heeft mannen nu eenmaal voorzien van een sterk libido'. Het evolutie-argument kan zelfs snelheidsovertredingen goedpraten. 'In de evolutie hebben alleen individuen overleefd die meer vaart konden maken dan het beest dat achter ze aan zat, edelachtbare.' Evolutionaire psychologen hebben overal een verklaring voor, want de evolutie verklaart alles. En daarom verklaart evolutie helemaal niks.

Ikzelf heb een andere verklaring, maar die gaat niet terug tot de tijd dat we nog aan de bomen hingen. Die begint veertig jaar geleden. Toen, in de jaren zestig, voltrok zich, in de slagschaduw van de toegenomen welvaart, een culturele omwenteling. Voor die tijd waren de meeste mensen wilskrachtig. Ze konden zichzelf dingen ontzeggen, of ergens hard voor werken als dat nodig was. Ze konden voor zichzelf een plan uitstippelen en dat verwezenlijken.

Die eigenschappen werden overbodig in een wereld van overvloed, en een overheid die ons van wieg tot graf verzorgde. We leerden hoe we onszelf moesten verwennen. We leerden achterhaalden wat we fijn, aangenaam en lekker vinden, en gingen het als normaal beschouwen dat we fijne, aangename en lekkere dingen kregen. We hadden er recht op.

Dus werden we lief, vriendelijk en zacht voor onszelf. Maar toen we door ons leefstijl dik, lelijk en ziek werden, ontstaken we in woede. Want we hadden er toch recht op slank, mooi en gezond te zijn? En nu eisen we van de samenleving dat we die dingen krijgen. En als dat niet gebeurt?

Dan reageren we zoals de verwende kinderen die we zijn geworden. We eisen van de overheid maatregelen, stevig optreden en snoeiharde sancties tegen de producenten van bitterballen, bolletjesvla en bokkepootjes. Want we zijn dan wel lief, vriendelijk en zacht - maar alleen voor onszelf.

Voedingsmiddelen Industrie, 21 september 2006.

Gemaakt in Kladblok. WordPress is voor mietjes.